| " WHO IS WHO?" |
Θεατρο Αθηνα | Who is Who? Αντώνης Δωριάδης | θεατρο Μέλι |
|
7
|
|
|
Αντώνης Δωριάδης:
"WHO IS WHO ?" |
| |
|
|
|
| |
Σκηνοθεσία:
|
|
Γιούλη ΖΗΚΟΥ
|
| |
Σκηνικά - Κοστούμια:
|
|
Λαμπρινή ΚΑΡΔΑΡΑ
|
| |
Βοηθός Σκηνοθέτη:
|
|
Ανδρομάχη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
|
| |
Κινηματογραφική
επιμέλεια:
|
|
Νικόλας Α. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ
|
| |
Μουσική επιμέλεια - φωτισμοί:
|
|
Γιούλη ΖΗΚΟΥ
|
| |
Διανομή:
|
|
|
| |
Κύριος Ματθαίος:
|
|
Γιάννης ΜΟΡΤΖΟΣ
|
| |
Παρουσιαστής – φωνή από μεγάφωνο:
|
|
Γιώργος ΨΑΛΤΟΥ
|
| |
Φωνή από μεγάφωνο - παρουσιάστρια:
|
|
Ανδρομάχη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
|
| |
Φοιτητής:
|
|
Βαγγέλης ΚΡΑΝΙΩΤΗΣ
|
| |
Φωνή Φοιτητή:
|
|
Παντελής ΚΑΚΑΒΑΣ
|
| |
|
|
|
| |
Βοηθός Σκηνοθέτη:
|
|
Ανδρομάχη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
|
| |
Χορηγία Προγράμματος:
|
|
“ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ”
|
| |
Δημόσιες Σχέσεις:
|
|
Σάντρα ΒΟΥΤΣΑ
|
Παρουσίαση του έργου ατο Festival d ' Avignon. Κριτική του σκηνοθέτη του Tréteaux de France (Paris) Marcel Mar è chal:
"Χάρη σ' αυτό το θέατρο του παραλόγου - λιγότερο παράλογο απ' την πραγματικότητα - βρισκόμαστε στο ξεγύμνωμα ενός διανοούμενου φιλισταίου, που επιμελώς κρύβεται χρόνια ολόκληρα, κάτω απ' τον επιβλητικό μανδύα ωραίων και μεγάλων λόγων για Ελευθερία, Ειρήνη, Συνείδηση, Τέχνη, και φυσικά για τον Άνθρωπο.
Λέξεις που είναι έτοιμος να απαρνηθεί με την πρώτη ευκαιρία, έτοιμος πάντα να υπηρετήσει όσους διαθέτουν εξουσία, - οποιαδήποτε εξουσία -, αιώνια φυλακισμένος στο παιχνίδι των εννοιών και των λέξεων, φορέας μιας περίεργης διανοητικής διαστροφής.
Στην ίδια οπτική της αλλοτριωμένης συνείδησης, βλέπουμε το ρόλο που παίζει η τηλεόραση, αυτό το «κουτί αποβλάκωσης» που απο-οικειοποιεί την ατομική σκέψη και κριτική, και καταντά τον άνθρωπο ένα ανενεργό αντικείμενο στα χέρια μιας απρόσωπης επιβολής και διανοητικής βίας.
Έργο σκληρό, όπου ο θεατής είναι την ίδια στιγμή ο επιτιθέμενος κι ο δεχόμενος την επίθεση, αυτός που ξεγυμνώνει και ξεγυμνώνεται, υποχρεωμένος ν' αναρωτηθεί με τη σειρά του για πολλές από τις πράξεις του και να κοιταχτεί, όπως ακριβώς είναι.
Στο θέμα ερμηνείας, πρόκειται για ένα ρεσιτάλ ηθοποιίας, όπου ο ηθοποιός καλείται να ασκήσει στο έπακρο όλη τη γκάμα των ικανοτήτων του, περνώντας διαδοχικά απ' το κωμικό στο γκροτέσκο κι απ' το δράμα στην τραγωδία.
Ένα έργο που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο." |
|
|
 |
|
