|
“Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ”
|
Παραστάσεις Αθήνα | Η Γυναίκα με τα Μαύρα του Stephen Mallatratt | Θέατρο Μέλι |
|
5
|
|
|
Stephen Mallatratt:
“Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ”
Βασισμένο στο μυθιστόρημα της Susan Hill |
| |
|
|
|
| |
Σκηνοθεσία:
|
|
Δάνης ΚΑΤΡΑΝΙΔΗΣ
|
| |
Σκηνικά:
|
|
Γιώργος ΠΑΤΣΑΣ
|
| |
Κοστούμια:
|
|
Τότα ΠΡΙΤΣΑ
|
| |
Φωτισμοί:
|
|
Μελίνα ΜΑΣΧΑ
|
| |
Συνεργάζονται:
|
|
Δάνης ΚΑΤΡΑΝΙΔΗΣ - Γιώργος ΚΕΝΤΡΟΣ
|
Δυο άνδρες –ο Άρθουρ Κιπς και ο Ηθοποιός – ψάχνουν να μάθουν την αλήθεια για μια γυναίκα - τη γυναίκα με τα μαύρα. Μια ιστορία που κρατά τον θεατή σε αγωνία μέχρι τέλους. Ο Άρθουρ Κιπς έζησε μια ανατριχιαστική ιστορία, που σημάδεψε τη ζωή του. Επιβίωσε, και κατέγραψε τα βιώματά του σε ένα βιβλίο. Με σκοπό να λυτρωθεί απ’ τον εφιάλτη που καταδυναστεύει τη ζωή του, θέλει να αφηγηθεί το βιβλίο του στα δικά του πρόσωπα. Για να καταφέρει να σταθεί μπροστά στο κοινό του, να αναπαραστήσει τα γεγονότα και να αποδεσμευτεί απ’ τους εφιάλτες του, μισθώνει έναν επαγγελματία ηθοποιό να τον διδάξει.
Με το πρώτο μάθημα υποκριτικής ξεκινάει το έργο του ο Στέφαν Μάλατρατ. Οι δύο τους ζωντανεύουν το παρελθόν του Άρθουρ Κιπς και με τη συμμετοχή της φαντασίας του κοινού ξετυλίγουν μια αληθινή, δραματική ιστορία.
Η “ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ” παίζεται ασταμάτητα για 20 χρόνια στην Αγγλία - τα δύο πρώτα στο Σκάρμπορο, ενώ τα τελευταία 18 στο WEST END, με διαρκή επιτυχία. Η δύναμη του κειμένου συντελεί σίγουρα στην αντοχή του στο χρόνο. Η μεταφορά του Στέφαν Μάλατρατ στη σκηνή, παραμένει πιστή στο βιβλίο και χρησιμοποιεί πολλές από τις περιγραφές και τους διαλόγους της Σούζαν Χιλ, ενώ μετατρέπει το βιβλίο σ’ ένα συναρπαστικό θεατρικό έργο.
Η υπόθεση του έργου, δεν είναι μία ιστορία τρόμου, ωστόσο τα γεγονότα κλιμακώνονται σε ένα τρομαχτικό αποκορύφωμα και ενσταλάζουν μία αίσθηση τρόμου. Βασίζεται στην ατμόσφαιρα, σε μια έντονη αίσθηση του χώρου, σε νύξεις, βιαστικές ματιές και υπαινιγμούς, σε ό,τι είναι σκιώδες, σε ό,τι ακούγεται και κάποιες φορές σ’ αυτό που δύσκολα διακρίνει κανείς αν είναι φαντασία ή πραγματικότητα, για να παγώσει το αίμα του θεατή ως το μεδούλι και να καθιστά επικίνδυνη τη νύχτα σε μοναχικούς ανθρώπους με ευαίσθητη καρδιά.
Η παράσταση αυτή αποδεικνύει τη μαγεία του θεάτρου που χρησιμοποιεί ένα ανεκτίμητο συστατικό – τη συμμετοχή στη φαντασία κοινού και ηθοποιών κι έτσι αυτή η συναρπαστική ιστορία, απογειώνεται. Πάνω σ’ αυτή την “ιδιαιτερότητα” στηρίζεται και η μόνιμη παράκληση προς τους θεατές να μην αποκαλύψουν, βγαίνοντας απ’ την παράσταση, το τέλος του έργου!
Ο Δάνης Κατρανίδης έχει “παλιούς λογαριασμούς” με “ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ”. Παρουσίασε το έργο για πρώτη φορά στην Ελλάδα μαζί με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, με μεγάλη επιτυχία για δύο συνεχόμενες χρονιές 92-93 και 93-94 στη σκηνή του θεάτρου Μουσούρη και Πόρτα αντίστοιχα. Με το πέρασμα του χρόνου και καθώς καταλάγιαζε ο απόηχος της επιτυχίας εκείνων των παραστάσεων, δημιουργήθηκε η επιθυμία να ξαναδεί το ρόλο αναλαμβάνοντας και το βάρος της σκηνοθεσίας. Είναι ένα έργο που “στοιχειώνει” την καριέρα του κι έχει ακόμη πολλά να πει γι’ αυτό. Η ευτυχής συγκυρία της συνεργασίας του με τον Γιώργο Κέντρο στο “Μοιραίο Προαίσθημα”, στους ρόλους του Καρλ Γιουνγκ και του Σίγκμουντ Φρόιντ αντίστοιχα, το ξαναέφερε στο προσκήνιο.
Στο ανέβασμα χρησιμοποιήθηκαν τα τεχνικά μέσα, φωτιστικά και ηχητικά εφέ της αγγλικής παραγωγής. Είκοσι χρόνια μελετώνται και βελτιώνονται γιατί σ’ αυτό το ιδιαίτερο έργο παίζουν το ρόλο τους. Αξίζει μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα της αγγλικής παράστασης για να το αντιληφθεί κανείς και να νιώσει κάτι απ’ την ατμόσφαιρά της. “Κραυγές και ήχοι διαπερνούν τη σιωπή της νύχτας, ενώ δύο άνδρες ψάχνουν να μάθουν την αλήθεια για μια γυναίκα”.
Τα σκηνικά του Γιώργου Πάτσα και τα κοστούμια της Τότα Πρίτσα συνεπικουρούν στη δραματουργική εξέλιξη και βοηθούν το τεχνικό μέρος να απογειώσει τη φαντασία των θεατών.
|
|
|
 |
|
